Efsaneleriyle Ünlü Yedikule Hisarı'ndan Ezgiler Yükseliyor, Hikâyeler Melodilerle Buluşuyor: “7 Kule 7 Nota”nın Yeni Bölümü Yayında

Yedikule Hisarı’nda kaydedilen “7 Kule 7 Nota”nın yeni bölümünde müzik, sessizliğin önüne geçmeden onunla yan yana duruyor; Neval Yaşasın ve Tuncay Tuncay’ın canlı icrasıyla seslenen Fehmi Tokay eseri, hisarın taşları arasında dinleyeni kendi ritmine davet ediyor.

Yedikule Hisarı, “7 Kule 7 Nota”nın yeni bölümünde yine bir arka plan olarak değil, müziğin yönünü ve tonunu belirleyen canlı bir unsur olarak karşımıza çıkıyor. Bu bölümde müzik, yalnızca duyulan bir ses olmaktan çıkarak mekânla birlikte hissedilen bir hâle dönüşüyor; taşın sessizliğiyle yan yana duruyor, onunla aynı ritimde nefes alıyor. Program, dinleyiciyi etkilemeye çalışan bir gösteriden çok, dinlemeye ve durmaya davet eden bir yaklaşımı benimsiyor.

Neval Yaşasın ve Tuncay Tuncay’ın canlı icrasıyla ses bulan Fehmi Tokay eseri, Yedikule’nin yüzyıllardır ayakta duran duvarları arasında ağır ağır ilerliyor. Bu icrada acele yok; melodiler kendini ispat etmeye çalışmıyor, yükselmek için zorlamıyor. Kalabalıkların gürültüsüyle yıpranan zihin için burada sunulan şey bir sahne etkisi değil; gündelik hızın dışına çıkmaya imkân tanıyan, kısa ama yoğun bir durma hâli. Müzik, hisarın boşluklarında dolaşırken dinleyiciyi de bu yavaşlığa ortak ediyor; zamanı gevşetiyor, dikkati sadeleştiriyor.

Bûselik makamının taşıdığı sıcaklık, hisarın soğuk taşlarıyla karşılaştığında keskin bir karşıtlık üretmiyor. Aksine, taşın sertliğiyle makamın akışı arasında sakin ve ölçülü bir denge kuruluyor. Müzik, mekânın önüne geçmeden onunla birlikte var oluyor; sessizliği bastırmak yerine ona eşlik ediyor. Her nota, hisarın tarihî ciddiyetini gözeterek ilerliyor ve bu ciddiyetin içinde kendine doğal bir yer açıyor.

Bu yeni bölümde özellikle hissedilen şey, bazı eserlerin yalnızca icra edilmediği; dokunduğu boşluğu kendi ruhuyla yeniden kurabildiği düşüncesi oluyor. Eser sona erdiğinde geriye yalnızca bir melodi kalmıyor. Hisarın taşlarında asılı kalan, adını koymakta zorlanılan bir hâl kalıyor. Dinleyici, müziğin sustuğu anda bile bu hâlin dağılmadığını fark ediyor; sessizlik, anlatının dışında değil, tam merkezinde durmayı sürdürüyor.

Yaklaşık üç yıldır devam eden “7 Kule 7 Nota” projesi, Yedikule Hisarı’nı müziğin farklı türleriyle buluşturarak her bölümde yeni bir karşılaşma alanı açıyor. Türk Müziği’nden pop ve rock’a, tasavvuf müziğinden uluslararası ezgilere uzanan bu çeşitlilik, hisarın geçmişini süslemek ya da romantize etmek için değil; onu bugünün duyma biçimleriyle yeniden düşünmek için kullanılıyor. Her bölüm, hem müziğe hem de mekâna yeniden bakmayı mümkün kılan yeni bir eşik oluşturuyor.

Projenin en belirgin yönlerinden biri, müziği hisarın farklı köşelerine taşıyarak mekânı tek bir sahneye indirgememesi. Böylece Yedikule Hisarı, her bölümde başka bir yüzüyle görünür oluyor. Taşın yankısı, sessizliğin derinliği ve müziğin mekânla kurduğu ilişki her defasında değişiyor. Bu değişim, her bölümü birbirinden ayıran, kendine özgü bir hâl oluşturuyor.

“7 Kule 7 Nota”, Yedikule Hisarı’nı yalnızca ziyaret edilen bir tarihî yapı olarak değil, yaşayan bir kültür alanı olarak ele almayı sürdürüyor. Program, hisarın sessizliğini bozan bir etkinlik olma iddiası taşımıyor; o sessizliği dinleyen, onunla yan yana duran ve ona saygıyla yaklaşan bir müzik dili kuruyor. Bu yeni bölümde de Yedikule’nin taş duvarlarında yankılanan her nota, geçmişle bugün arasında kurulan bu sakin, ölçülü ve dikkatli ilişkiyi sürdürmeye devam ediyor.

“7 Kule 7 Nota” isimli projemizin yeni bölümünü izlemek için: https://www.instagram.com/reel/DSxkOo1DPLl/?igsh=am1mMGE5ajUxbGU4